SPIJTOPTAND

braakliggend

op het

kamerbreed

tapijt

ontwikkel

ik een

kersvers

motief

voor

spijt

Tussenin

Aan het begin

Denk ik aan het eind

Aan het eind

Denk ik aan het begin

Zullen we elkaar ontmoeten

Hier ergens tussenin?

———————

Januari gedichtje voor Josefine

EN TOCH!

(Donatie aan #ZondagsDichters)

——————-

Maar het kan verdomme niet

En toch

In alle bochten

Wring ik

Mijn lijf

Tot in de krochten

Kieren en gaten

Totdat

Ik beklijf

In poriën

En haarvaten

En met mijn

laatste

Ademtochten

De mist

Verdrijf

En jij mij

Eindelijk ziet

Maar het kan verdomme niet

GEKLATER

Het verdorde land

Wacht

Eindeloos

Uitgerekt

Op water

 

Het eeuwige zand

Wacht

Ademloos

Uitgestrekt

Op later

 

Tot de hemel ontbrand

In zalig

En ongeremd

Geklater

VAN MIJN

Conciërge

van mijn

hart

Curator

van mijn

smart

Brugwachter

van mijn

beginnen

Auteur

van mijn

bezinnen

Regisseuse

van mijn

stuk

Chauffeuse

van mijn

ongeluk

ALSOF

(Mijn donatie aan #zondagsdichters op Twitter)

——————————-

zullen wij net alsof doen?

en wij als gras zo groen

en niet halverwege de rit

maar gewoon blanco, maagdelijk, wit

alles vergeten en opnieuw leren

en zo het tij doen keren

alsof er niets is gebeurd

en vers en ongekleurd

ons verhaal overschrijven

waarin alleen wij mogen blijven

alleen maar toekomst, geen verleden

en dat wij in ons nieuwe heden

met ons achterland breken

en onze eerste woorden spreken

een eerste lach, een eerste zoen

zullen wij net alsof doen?

Wellicht

de aarde, naar het schijnt,
wordt verwarmd door de zon,
wellicht vindt meer moois hier
haar bron

Leegte

de leegte die jij onthulde

is de leegte waarvan ik nooit vond

dat het leeg was

of überhaupt bestond

totdat jij het met liefde

vulde

—————————-

December gedichtje voor Josefine

St.Joris & de draak

na wat biertjes

begint St.Joris

de draak te steken

met de Jonkvrouw

Zo

Zo kwetsbaar

Zo klein

Zo schendbaar

Zo rein

Zo vatbaar

Zo fijn

Zo… moet het zijn

———————-

Voor ons nieuwe kindje… dat elk moment kan komen…

Dief in de Nacht

Het groeit boven mijn hoofd

De handen in de lucht

Het reikt boven mijn macht

De armen verdoofd

Wanneer een dief in de nacht

Mij van jouw liefde berooft

Lijk (2)

Dode-lijk

Lijk (1)

Burger-lijk

Moord (2)

zijn moordzucht

ontnam haar

de lucht

Stadsfietsen

op de fiets door de stad

de auto’s, de mensen

dat word je nooit zat

kan ik je van harte

verwensen

Op De Kast

Op de kast

Lijkt alles klein

En kom ik mijn pijn

Te boven

Bosch

Er is een weg terug naar het Bos

En dan over het pad naar het Orakel van Oss

Maar de kruimels zijn op en alles is als een echte Bosch

Verwilderd

WIJ ZIJN

wij zijn
aarde, lucht, drama & klucht

wij zijn
water, vuur, melk & puur

wij zijn
zon, maan, uit & aan

wij zijn
liefde, lust, chaos & rust

wij zijn

——————————————-

(November gedichtje voor Josefine)

Moord (1)

Ik stak de weg over
Om bij jou aan te kloppen
Ik stak zonder stoppen

Elke maand

Elke maand schrijf ik een gedichtje voor mijn lief.. Vanaf nu

Stil (deel 3)

Liefde is stil
Een gebaar
Ogen
Een blik
Stil

 

——————————————-

(Oktober gedichtje voor Josefine)

Stil (deel 2)

Liefde is stil
Onuitspreekbaar
Door woorden
Vermomd

Liefde is stil
Onuitwisbaar
Als onrust
Verstomd

 

 

——————————————-

(Oktober gedichtje voor Josefine)

Stil (deel 1)

Liefde is stil

 

 

 

——————————————-

(Oktober gedichtje voor Josefine)

promise sent you a new message:

“Hello
My name is Promise i saw your profile today at(buddypress.org) and became interested in you, i will also like to know you the more, and i want you to send an email to my email address so i can give you my picture for you to know whom i am.
Here is my email address(pyeba@yahoo. com) I believe we can move from here!
I am waiting for your mail to my email address above. (Remember the distance or colour does not matter but love matters a lot in
life). NB!! please mail me in my private box not in the site ok (pyeba@yahoo.com )”

RE:
Dear Promise, I think I will not send an email to you email address, nor will I send you an email in your private box… I would like to know you the more… but I’m afraid I’m not ready to move from here… please forgive me, it’s too soon. Sorry.

Miss Rose

Kreeg fijne spam vandaag:

————————————————-
“HALLO
Mijn naam is Miss Rose Ik zag je profiel vandaag op (….ning.com) en fonds u waardig te zijn van mij als iemand die ik kan leggen op zijn armen zo lang als liefde bestaat bezorgdheid, zorgzaam en teassing u alle nightlong en , zal ik ook graag weten dat u het meer, en ik wil dat u een email sturen naar mijn e-mailadres (rose.davids51@yahoo.com), zodat ik kan je mijn foto voor u om te weten wie l am. Hier is mijn e-mailadres Ik denk dat we kunnen verhuizen van hier! Ik wacht op uw mail naar mijn e-mailadres hierboven. Miss Rose
(Vergeet de afstand of de kleur doet er niet toe, maar hou van een heleboel zaken in het leven)”
—————————————————

Beste Miss Rose,

Ook ik hou van heleboel zaken, maar teassing mij alle nightlong gaat me waarschijnlijk ziek van het worden in het einde.
En verhuizen is niet gaan gebeuren voor nu. Ik raad het is niet gaat gebeuren.

Proost
Arne

LARSISME

Ik heb net de pagina LARSISME gemaakt (zie navigatie boven). Hier verzamel ik het materiaal dat geschikt is voor mijn ontbundeling “Het beloofde land is inzicht”.

SCHRIJF

ik spreek mijn woorden
zachtjes
maar schrijf ze
hardop
dus schrijf ik
en schrijf ik
totdat binnen
buiten is

WAARACHTIG

is het werkelijkheid?
Is het waarachtig?
is de waarheid
niet onwaarschijnlijk
leugenachtig?

KLOPPEN

Op het begin!
Met alles nog in het verschiet
Op het leven!
En alles wat je voelt, hoort en ziet
Op het begin!

En al je fantastische avonturen

Op het verhaal!

En je allermooiste 700.000 uren
Op het begin!

En je hart dat maar blijft kloppen

Op het ontdekken!

Dat je leven lang niet meer zal stoppen

(Voor Julia)

ALSOF

zullen wij net alsof doen?
en wij als gras zo groen
en niet halverwege de rit
maar gewoon blanco, maagdelijk, wit
alles vergeten en opnieuw leren
en zo het tij doen keren
alsof er niets is gebeurd
en vers en ongekleurd
ons verhaal overschrijven
waarin alleen wij mogen blijven
alleen maar toekomst, geen verleden
en dat wij in ons nieuwe heden
met ons achterland breken
en onze eerste woorden spreken
een eerste lach, een eerste zoen
zullen wij net alsof doen?

(voor Josefine)

NU!

nu niet later nu
nu is het leven nu
nu in mijn vuisten nu
nu ontglipt me nu
nu blijf bij me nu
nu godverdomme nu

HET KLOPT

Het klopt,
bonst en slaat
Het tikt
en pulseert in de maat
Het loopt,
pompt,
in en uit
Het werkt,
opent en
sluit

(voor Julia, mijn dochtertje)

ILLY

Ooit dronk ik grote koppen gitzwarte koffie met een blauw/groene gloed uit een grote pruttelpot, die dagen achtereen werd warm gehouden op een gloeiend hete plaat.

Nu sta ik mijn Illy te aaien en te poetsen totdat hij in mijn handgemaakte kopje gaat plassen. Kleine straaltjes zijn goed. Beetje over de rand geplast. Afvegen. Even uit laten druppelen. Klaar.

JEUGD

het is je jeugd
ik weet het, zo erg
het gevoel dat je nooit deugt
een loodzwarte berg
maar een observatie
sta het me toe mijn vriend
de jeugd krijgt
wat het verdient

ELKE DAG

Bedacht me net
dat alles dat uitmaakt
me in mijn diepste aanraakt
me elke dag weer onderbraakt

1e KLAS

mijn schreeuw
als een geeuw
1e klas in de trein
laat mijn geeuw
een schreeuw zijn!

KOTS

waarom zo braaf
zo goed, zo zoet
waarom zo lief
suikerbrood, hartendief
waarom zo mooi
zo teder, zo veder
waarom geen kots
brak, breken, bots
bloed, verderf en scheten
… je moet het zelf ook maar weten

HET KADER

wij zijn het kader, de referentie
wij zijn de waarheid, de consequentie
wij zijn de weg, de alliteratie
wij zijn het brandpunt, de concentratie

STA DOOR

loop stil
kom weg
ga hier
sta door

HAVANNA

Als warme klanken neerdalen over het nachtelijke Havanna, meegevoerd door zwoele stormen, vol verlangen naar de zee en buiten het branden van de nacht de stad verlicht met vuurwerk van oranje en geel, dansen wij binnen, in het halve donker met onze blikken verstrengeld, een dans die ons leven lang duurt.

DWARS

er zat iets dwars dus ik heb het recht gezet
“maar het hoort dwars”, zei jij toen
en dat begreep ik niet want wat niet recht is, is onrecht
ik kan alleen maar barsten

als een oude droge boom

krampachtige wortels diep in de aarde

en dat begreep jij niet

want wat niet beweegt, is dood

VERVLOEKING

hoe ben jij weggeraakt
ben je afgedwaald
weg verdwaald
zoek geraakt



waar zijn we ons verloren

zijn we uit gekeken

uit gegroeid

uit geraakt



waarom blijf ik zoeken

is het een verslaving

een verzoeking

een vervloeking

MUREN

Kan een woord een beitel spelen
Om je muren heel charmant
Stukje bij woordje
Uit te kleden?

INHOUDEN (Ik op zaterdag in de stad)

Op straat probeer ik niet te botsen
Geen contact is goed
Tussendoor glippen

Langs manoeuvreren
De straten lopen 

Vol
Uitwijken

Ontwijken
De straten lopen

Stampend vol
Als migrerende Gnoes

En ik op safari

Waar is mijn geweer?
Versnellen

Inhouden!!

ALTIJD (+deel 2)

Ik leef in het Altijd.

De tijd waarin de nooit het hoogst is.

Dus zoek ik continue soms en af en toe.

Maar vind slechts onaflatend.

Ik leef in het Altijd.

De tijd waarin de voort durend is.

Dus wens ik eeuwig even en nu en dan.

Maar krijg slechts eindeloos.

OOIT

deze
onderstroming
onderhuids
een rimpelloos
oppervlak
verdient ooit
een
overstroming

IK/JIJ/WIJ

IK

IK DICHT MEZELF OPEN

JIJ

JIJ BEGRIJPT ME NAAR DE KEEL

WIJ

WIJ ZIJN VOORBIJ ELKAAR

DE ALTIJD

Ik leef in de Altijd.

De tijd waarin de nooit het hoogst is.

Dus zoek ik continue soms en af en toe.

Maar vind slechts onaflatend.

Vaarwel niet-gekreukelde-ik

Ik heb een strijkbout nodig. Voor mezelf. ‘s Morgens zie ik er 30 jaar ouder uit… dan ik nu…. Of… nee, zo zie ik er dus gewoon ‘s morgens uit.

Ik word altijd wakker volledig in de kreukels. Deuken, lijnen en Kreukels die elk jaar langzamer wegtrekken.

Als ik om 8.30 opsta. Kan het tegenwoordig tot 11.30 uur duren voordat ze weg zijn. 10 jaar geleden waren ze al om 9.30 weg. Dus… over 10 jaar zijn ze om 13.30 pas weg. Dat is al de halve dag in de kreukels!

Maar er treedt ook duidelijk een versnelling op… dus volgens een ingewikkelde berekening, die ik natuurlijk weer niet kan maken, zullen mijn ochtendkreukels over 10 jaar, als ik om 08.30 opsta, exact om 14.10 volledig vervaagt zijn. En zo neemt de gekreukelde-ik mijn lichaam langzaam over van de niet-gekreukelde-ik. Kom op niet-gekreukelde-ik vecht voor de verandering eens een beetje terug verdomme!

WEER NIKS

ik dacht lang na
voordat ik sprak
en toen ik sprak
zei ik niks